به گزارش پایگاه خبری فاخر،کوثر رضاخانی – تاریخ‌ها فراموش می‌شوند، اما مکان‌هایی که در آن‌ها حقیقت به اوج خود رسیده، ماندگارند. شلمچه، فکه، طلائیه، و هویزه، تنها نام مناطق جغرافیایی نیستند؛ آن‌ها موزه‌های زنده‌ای هستند که یک مفهوم عمیق را به نمایش می‌گذارند: «ایثار مطلق». راهیان نور، یعنی رفتن به آن مکان‌ها برای شنیدن صدای سوت خمپاره یا دیدن رد گلوله نیست؛ بلکه برای تجدید بیعت با حقیقتی است که در زیر پوست تمدن مدرن، در حال کمرنگ شدن است: حقیقت فداکاری برای آرمان.

در دنیایی که روایت‌های دروغین و تصاویر تحریف‌شده، ذهن جوانان را بمباران می‌کند، راهیان نور نقش یک «سد دفاعی هویتی» را ایفا می‌کند. این سفر، جوان امروز را در میان سنگرها و خاکریزهایی قرار می‌دهد که توسط قهرمانانی ساخته شد که دغدغه‌شان نه دیده شدن در فضای مجازی، بلکه بهشتی شدن در دنیای واقعی بود. این تفاوت عمده، خود بزرگ‌ترین درس تربیتی است.

پادزهر «تحریف» و «فراموشی»

امروز، بزرگ‌ترین خطر، نه تهدید نظامی، بلکه تهدید «تحریف» است. دشمن تلاش می‌کند تا تاریخ دفاع مقدس را به یک درگیری بی‌هدف، یا یک روایت صرفاً دولتی تقلیل دهد. اینجا است که راهیان نور به میدان می‌آید و پادزهر می‌سازد. راهیان نور اجازه نمی‌دهد که شهدا، از تاریخ معاصر حذف شوند یا ارزش‌هایشان در هیاهوی زمان گم شود.

این حرکت، با حضور میلیونی مردم، خصوصاً دانش‌آموزان و دانشجویان، به وضوح نشان می‌دهد که گفتمان مقاومت، هنوز در قلب مردم زنده است و نیازی به تبلیغات پرزرق و برق ندارد؛ بلکه خود این مناطق و این خاک، به تنهایی، گویاترین راوی هستند. وقتی یک دانش‌آموز در مقابل پیکر یک شهید گمنام زانو می‌زند، یک ارتباط عمیق و ناگسستنی برقرار می‌شود؛ ارتباطی که هیچ رسانه‌ای نمی‌تواند آن را مخدوش سازد.

وظیفه نسل امروز در قبال این میراث

اما راهیان نور فقط برای «یادآوری» نیست؛ بلکه برای «آموزش» و «به‌کارگیری» است. آن روحیه‌ای که رزمندگان ما را به مقاومت در برابر ابرقدرت‌ها واداشت، امروز باید در عرصه‌های دیگر به کار گرفته شود: در سنگر علم، در جبهه اقتصاد، و در میدان خدمت‌رسانی.

رسالت اصلی راهیان نور در سال‌های آتی، پیوند زدن روحیه جهادی دفاع مقدس با «جهاد تبیین» و «جهاد علمی» است. جوانانی که از شلمچه بازمی‌گردند، باید همان عزم و اراده را برای حل مشکلات کشور به کار گیرند.

در نهایت، روز ملی راهیان نور، یادآور این حقیقت است که حیات یک ملت، به قداست آرمان‌هایش وابسته است و تا زمانی که این جبهه‌های خاکی، زنده و پرتردد بمانند، ریشه‌های مقاومت و امید در این سرزمین، استوار خواهد بود. راهیان نور، یک سفر نیست؛ تکرار یک زندگی است.