به گزارش پایگاه خبری فاخر،کوثر رضاخانی/از منظر معرفتی، ماه رجب اولین ایستگاه در مسیر سیر و سلوک سه‌ماهه (رجب، شعبان، رمضان) است. لیلة الرغائب، به عنوان اولین شب جمعه این ماه، حکم کلید گنج را دارد. در این شب، خداوند با سفره‌ای از الطاف خاص، بندگان را فرامی‌خواند تا نیازهای خود را مطرح سازند. اما آنچه اهمیت دارد، نوع و جنس این نیازهاست.

«رغبت» در لغت به معنای میل و اشتیاق شدید است. در یک نگاه سطحی، این شب را می‌توان به شب طلب خواسته‌های دنیوی تقلیل داد؛ اما مکتب اهل بیت (ع) به ما آموخته است که باید رغبت‌ها و آرزوهای خود را تعالی بخشیم. بزرگ‌ترین رغبت، دستیابی به بصیرت، معرفت عمیق دینی، توانایی پرهیز از گناه و آمادگی روحی برای نبرد دائم با نفس اماره است.

غربال آرزوها در عصر شبیخون فرهنگی

دنیای معاصر با شبیخون رسانه‌ای و فرهنگی، پیوسته در تلاش است تا رغبت‌های انسان را کوچک و زمینی کند؛ از تمایل به تجملات بی‌حاصل گرفته تا غفلت از درد و رنج جامعه. لیلة الرغائب، فرصتی برای اعلام جنگ علیه این انحراف فرهنگی است.

انسان مومن در این شب، به جای تمرکز بر «من» فردی و مادی، باید رغبت‌های خود را به سوی «ما»ی اجتماعی و جهانی سوق دهد. آرزو کردن برای گشایش در امور مسلمانان مظلوم فلسطین و یمن، دعای عاجزانه برای تعجیل در فرج امام زمان (عج)، و طلب شجاعت برای ایستادگی در جبهه حق در برابر باطل، از مصادیق رغبت‌های متعالی و انقلابی است.

وظیفه مسئولان در لیلة الرغائب

این شب، تنها فرصت توبه برای عموم مردم نیست؛ بلکه مسئولان نظام نیز در این شب، فرصت دارند تا آرزو کنند. آرزوی توانایی خدمت خالصانه، آرزوی مهار تورم و گرانی که کمر مردم را خم کرده است، و آرزوی موفقیت در جهاد خدمت‌رسانی. اگر رغبت‌های مسئولان نیز الهی و در جهت منافع حقیقی مردم باشد، قطعاً تأثیر آن را می‌توان در بهبود ساختار و عملکرد مدیریتی کشور مشاهده کرد.

در نهایت، لیلة الرغائب، شب بیدار شدن از خواب غفلت است. شبی است که باید خود را وزن کنیم و ببینیم در مسابقه معنوی، آرزوهایمان چقدر با آرمان‌های انقلاب و حقیقت هستی انطباق دارد. فرصت کوتاهی است؛ باید قدردان این ضیافت روحانی بود.